چرا تا به حال دونده نشده ایم؟

با آن که دیشب با وجود خستگی زیاد دیروقت خوابیدم، با هر زحمتی بود صبح زود چشمهایم را به باز شدن مجبور کردم و بی هیچ درنگی از خانه زدم بیرون. چند کار را باید انجام می دادم و وقت هم کم داشتم. اول از همه باید سری به دادسرای ناحیه 12 می زدم و بعد هم برای کاری باید به قم می رفتم. با عجله خودم را به دادسرای ناحیه 12 رساندم. هنوز ساعت 8 نشده بود و من شادمان که کارم زود انجام می شود. از دور ازدحام جمعیت در جلوی دادسرا دیده می شد. با خود گفتم هنوز ساعت کار دادسرا شروع نشده و طبیعی است که مردم پشت در چشم انتظار باشند. نزدیک که شدم دیدم که اشتباه کرده ام. موضوع چیز دیگری است...

من همچنان در سنگر وکالت هستم

نمی خواهم سخن به شکوه آغاز کنم. از این رو تلاش می کنم به واقعیت ها بپردازم. وکالت اگرچه عنوان زیبا و اعتبار اجتماعی فراوان در پی دارد، اما پر از زحمت و فشار است. دست کم من این گونه فکر می کنم. آن چیزی که در وکالت اهمیت فراوان دارد نه دانش و آگاهی علمی، بلکه نفوذ و اعتبار شخصی است. چرا که تا نفوذ و اعتبار شخصی نباشد، فرصتی برای سخن باقی نمی ماند تا بتوانی از دانش و آگاهی علمی خود استفاده کنی!

شوربختانه قوه قضاییه به تعبیر دقیق آقای شاهرودی «ویرانه ای» است که...

خودت خجالت بكش!

يه روز يه نفر رو به جرم دزدي مي برن دادگاه. قاضي ميگه خجالت بكش اين دفعه چهارمه كه مياي دادگاه. طرف به قاضي مي گه تو خجالت بكش كه هر روز اينجايي!!!