«هر که دست از جان بشوید...»
«در یکی از جنگها، عدهای را اسیر کردند و نزد شاه آوردند. شاه فرمان داد تا یکی از اسیران را اعدام کنند. اسیر که از از زندگی ناامید شده بود، خشمگین شد و شاه را مورد سرزنش و دشنام خود قرار داد که گفتهاند: هر که دست از جان بشوید، هر چه در دل دارد بگوید...».[1]
امروز[2] که از کنار کاخ دادگستری-روبروی درب شرقی پارک شهر (خیابان خیام)- میگذشتم انبوه مردم و مأمورهای آتشنشانی نگاه کنجکاو مرا به خود فراخواند. نخست گمان بردم که جایی آتش گرفته یا حادثه ای از «جنس آتش» در میان است. با این حال کسی جلوی عبور مرا از پیاده رو نگرفت! با پروا و حزم- کمی تا اندکی زیاد- با نگاهی نگران به راه خود ادامه دادم و در همان حال از سربازی پرسیدم: «چه شده است؟ جایی آتش گرفته است؟» که پاسخ داد نمیداند و میدانست. این را بعدتر فهمیدم. هنگامی که ...
[1]گلستان سعدی، باب اول، در سیرت پادشاهان، حکایت 1.
[2]بیست و یکم اردیبهشت هشتاد و هفت.
پنج شرط ضمن عقد برای زنان
درآمد:
اکنون تردیدی در ناکارآمدی قوانین و مقررات تنظیمکننده روابط زناشویی در دستیابی به عدالت به ویژه به هنگام طرح دعوی در دادگاهها وجود ندارد. دستکم این باور در میان تعداد بسیاری از زنان وجود دارد که قوانین و مقررات مزبور بیش از هر چیز به ضرر آنها نگاشته شده است. با توجه به مقاومتهای موجود در برابر بازنگری آن قوانین و مقررات، تنها راهحل بهرهمندی آیندهنگرانه از ظرفیتهای قانونی است که بیشتر افراد از آنها ناآگاه میباشند. شرطهای زیر نمونههایی از ظرفیتهای قانونی است که میتواند به عنوان شرط مستقل، افزون بر شرطهای پیشبینی شده در عقدنامهها مورد استفاده قرار بگیرد و باید بگیرد. شرطهای زیر را «کمیسیون حمایت از حقوق زنان و کودکان معاونت توسعه قضایی قوه قضاییه» تهیه و پیشنهاد نموده است.
لازم به ذکر است به دلیل بار قضایی متون حقوقی، هر نوع تغییری در عبارت و واژگان پیشنهادی شرطهای زیر، ممکن است در زمان اجرای شرط دشواریهایی را پدید آورد. شرطهای پیشنهادی به شرح زیر است. جز مورد «الف» که از دید من مهمترین شرط در میان شرطهای ضمن عقد میباشد، اهمیت سایر شرطها بستگی به شرایط هر شخص دارد....